Yılbaşı ertesinde eve döndün. Hani uzun süre gelecekteki bir zaman diliminin güzel geçmesi için uğraşırsın da o zaman diliminin ardından (eğer beklediğin gibi geçmişse) garip bir rehavet ve huzur hissedersin, genel olarak ruh halin böyleydi. Yorgun ve mayışık olarak ışıkları açmadan tekli koltuklardan tekine yayıldın. Birşeyler eksikti, oda fazla karanlıktı; halojeni hafif açtın, loş ortamlar hoşuna gidiyor.
Hala eksik birşeyler vardı; buzdolabına baktın bir kutu bira yılbaşını buzdolabının kuytu bir köşesinde saklanarak atlatmış. Onu aldın koltuğa geçtin tekrar, güzelleşmişti ambiyans ama son birşey vardı eksik: müzik.
Bilgisayarın bütün arşivini sürükledin çalma listesine, karışık çal bunları dedin ve başladı. Yerliymiş yabancıymış derken, tam kafan koltuğun dayanağına iyice düşmüş, kendinden geçmişken garip bir çağrışım geliverdi: “hmm.. bu parçayı eskiden çok dinlerdim ben, hatta sonrasında da şeyi dinlerdim neydi ki adı..” Birkaç ipucunu hatırlayıp sordun Google’a “shape of my heart” dedi. Uzandın Youtube’a, çıkan ilk link orjinali değildi, onu kapattın 3. çıkanı dinlemeye başladın..
Arkaplana bir klip koymuşlar, Jean Reno’yu seçti gözün sonrasında da sevimli bir kız çocuğunu (ki Natalie Portman’dır V’den çok sevmiştin kendisini), film tanıdık gedi, çok önceden TVde izledin gibi sanki, baktın şöyle bir internete tekrar, adını buldun filmin: Léon.
Bu parçayla ne alakası var diye merak ettin, araştırmaya da üşendin çünkü uyku feci bastırmıştı artık, ertesi gün(yani bugün) izlemeye karar verip uyudun.
Yaklaşık 18 saat sürdü uykun, bu sırada film inmiş. Kahvaltıyla birlikte filmi de izlemeye koyuldun.. Gayet güzel bir filmdi ve sonunda cast sırasında bu parça çalıyordu. Sözlerini biraz daha dikkatli dinleyince farkına vardın bağlantılı olduklarının. Gerçi Sting bu parçayı bu film için mi yazdı, yoksa yönetmen bu parçayı dinleyerek mi böyle bir karakter kurguladı bilemiyorsun (belki 2′si de değildir).
Buyur bu da izlediğin klip..
0 Yanıt, “That’s not the shape of my heart..”