Bugün bir film izledim ismi yazıya başlık oldu.
Film gayet dandik.. Bikere “peaceful warrior” terimi kendi içerisinde saçmalık. Direkt çeviride “barışçıl savaşçı”, hö? Bu ismi okuyunca aklıma tekvando, böyle savaşan ama barış için savaşan tiplemeler, karete kit falan geldi, film bunları konu almıyor. Yani ortada “warrior” teriminin bir karşılığı yok, hayatla savaşıyor ana karakter o yüzden savaşçıymış :)
Tam anlamıyla klişe bir film yani bu kadar olur dedim.. Başlarda, kadınlar, eğlence, hırs, ego tatmini gibi şeylerle ilgilenen başarılı bir jimlastik sporcusu olan esas oğlanımız olimpiyatlara hazırlanıyor. Çok hırslı böyle şımarık amerikan genci profili.. Sonra bir kabus görüyor gece bacağı kırılıyor rüyasında; çıkıyor dışarı spor yapıcak, başlıyor koşmaya. Yolu bir benzinliğe düşüyor orda da ferrarisini yeni satmış amcamız bu genci alıyor yetiştiriyor.. Yetiştirme şekli nasıl tahmin edemezsiniz çok farklı!! Amca çocuğa gelen arabaların camlarını sildiriyor, tuvalet temizletiyor.. Akabinde çocuk yapamadığı hareketleri yapıyor sonrasında, zaten normalde kahkaha atan, bağıran çağıran adam iki seans konuştu amcamla, böyle bir abdest almış da 10 yıldır cenabet geziyormuşum ah keşke daha erken temizlenseydim bakışları yüzünde… Bir dinginlik.. Bir ah şurda çekirge zıpladı, burda kuşlar ne güzel ötüşüyor halleri.. KLİŞE
Aslında konu gayet derin ve zengin, daha önemlisi hayatın içinden. Hani çok insan vardır şöyle bir kafamı boşaltabilsem bütün konsantrasyonumu belli birşeyin üzerinde yoğunlaştırabilsem diyen.. Yahut kendine hedefler koyan ama arada da içsel çatışmalarda o hedefe ulaşmanın kendisini gerçekten mutlu edemeyeceğini düşünen.
Anneme izletsem bayılır, “İlker işte aradığın kıvılcımı buradan elde edebilirsin! Ateşle kendini! Kişisel geliş! Bıdı bıdı bıdı!” :)
Ben sevmedim.
Not: Filmin bazı anlarında felsefi sorgulamalar ve replikler gayet güzel kurgulanmış. Birkaç ampul yakabilir birkaç kıvrımda.
0 Yanıt, “Peaceful Warrior”